در تلائلو نور چلچراغهای درخشان در چشم ریز آینه های دیوار

چه رازی است در آرامش این هیاهو

که دل نمی خواهد لحظه ای لذت حس کردنش را با دنیا دنیا خوشی عوض کند

خیره شدن به زیبایی از اختیار آدمی خارج است

اما این چگونه زیبایی خارق العاده ای است که نه دیده ی سر، که چشم دل را مجذوب و مغلوب خود می دارد

بی شک راز شگرف این شگفتی را می باید در چیزی ورای دنیای مادی و ملموس هرروز جستجو کرد...

 یه ۳-۴ روزی راهی دیار دوست هستم امام رضا طلبیده برم پابوسش

حلال کنین

 امیدوارم به زودی قسمت شما هم بشه

تا بعد!

یا رب آن آهوی مشکین به ختن باز رسان دل آزرده ما را به نسیمی بنواز ماه و خورشید به منزل چو به امر تو رسند دیده ها در طلب لعل یمانی خون شد برو ای طایر میمون همایون آثار سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات آنکه بودی وطنش دیده حافظ یا رب

وان سهی سرو خرامان به چمن باز رسان یعنی آن جان ز تن رفته به تن باز رسان یار مه روی مرا نیز به من باز رسان یا رب آن کوکب رخشان به یمن باز رسان پیش عنقا سخن زاغ و زغن باز رسان بشنو ای پیک خبرگیر و سخن باز رسان به مرادش ز غریبی به وطن باز رسان

صـلاح کار کـجا و مـن خراب کـجا  / بـبین تـفاوت ره کز کجاست تا به کجا

دلـم ز صومعه بگرفت و خرقـه سالوس/ کـجاسـت دیر مغان و شراب ناب کجا

چـه نسبت است به رندی صلاح و تقوا را/ سـماع وعـظ کـجا نغمـه رباب کجا

ز روی دوست دل دشمـنان چـه دریابد / چراغ مرده کـجا شمـع آفـتاب کـجا

چو کحل بینش ما خاک آستان شماست /  کـجا رویم بـفرما از این جـناب کـجا

 مبین به سیب زنخدان که چاه در راه است / کـجا همی‌روی ای دل بدین شتاب کجا

بـشد کـه یاد خوشش باد روزگار وصال /خود آن کرشمه کجا رفت و آن عتاب کجا

قرار و خواب ز حافظ طمع مدار ای دوست

قرار چیسـت صبوری کدام و خواب کـجا

عجیبه نه؟ بعد این همه سال!